Bouwplan Op ‘t Loev gaat voorbij aan de kracht van de samenleving (Progressief Altena)

http://www.progressiefaltena.nl/wp-content/uploads/2018/11/Loef.jpg

Foto animatie bron: Google.

Afgelopen week sprak de gemeenteraad van Woudrichem over het bouwplan “Op ‘t Loev”, beter bekend als het Fort-terrein aan de Hoge Maasdijk in Woudrichem. Het college bracht dit plan in op grond van de inspanningsverplichting aan bouw- en projectontwikkelaars. Direct na afloop stapte wethouder Koedoot op de ontwikkelaar af met felicitaties over het resultaat van het debat. Maar die felicitaties lijken voorbarig.
Voor en tegen
Wat behelst het plan? 96 woningen in bouwvolumes van tientallen meters lang met 3 woonlagen en zelfs een woontoren op de hoek van haven ‘Het Gatje’ en de Maas met 5 bouwlagen. Voor de rijke mensen zou het mooi wonen zijn, met een fenomenaal fraai uitzicht. Dat is winst.
Het plan bevat ook nog onduidelijkheden en risico’s. Onduidelijkheden over de verkeersveiligheid van schoolgaande kinderen, over hoe met de bevers in het gebied wordt omgegaan, over de bodemverontreiniging en risico’s in relatie tot hoogwaterkering. Woudrichem ligt in het meest kwetsbare gebied van Nederland voor overstromingen met door de ingetreden klimaatverandering kans op extremer hoogwater. De nieuwe bewoners moeten daarom verklaren dat zij die hoogwaterschade niet op de ontwikkelaar of de gemeente verhalen. Dat is geen winst.
Stichting verenigt tegenstanders
Een deel van de tegenstanders van het plan hebben zich verenigd in de ‘Stichting Respectvolle Ontwikkeling Hoge Maasdijk’ (ROHM). Zij vinden vooral dat dit plan de landschappelijke en cultuurhistorische waarde van de vesting Woudrichem en Altena aantast. “Het plan ligt binnen de historische schootsvelden, in de voormalige uiterwaarden, met zicht op Loevestein. Het gebied is een prelude op één van de mooiste vestingstadjes van Nederland. Ook brengt dit plan het voornemen de Nieuwe Hollandse waterlinie op de Unesco werelderfgoed lijst te plaatsen in gevaar. Dat zou erg wrang zijn voor de jarenlange inspanningen en besteding van miljoenen euro’s aan het restaureren van forten”, aldus Jos Korthout, voorzitter van de Stichting ROHM.
Nieuwe Hollandse Waterlinie
Korthout citeerde voormalig Rijksbouwmeester Eric Luiten van het ‘Kwaliteitsteam Nieuwe Hollandse Waterlinie: “Het voorliggend stedenbouwkundig plan verhoudt zich slecht tot de kernwaarden van het strategisch Waterlinielandschap en legt een onduidelijke relatie met de vesting. De indeling in deels haaks, deels parallel op de rivier geprojecteerde huizenstrengen overtuigt niet. Ze belemmert het zicht over de dijk naar Woudrichem én naar de overkant van de rivier. De groene ruimte is obligaat vormgegeven met een onduidelijke verdeling van publiek en privé ruimte en een stedelijke aandoend groen hofje”. Ook Stichting ROHM vindt dat de kwaliteit tekort schiet. “Waarom worden de mogelijkheden om de provincie en EU mee te laten betalen op voorhand terzijde geschoven?”
Emoties
Veel inwoners van Woudrichem voelen zich overvallen door het plan, dat in de huidige vorm pas kort voor de zomervakantie naar buiten kwam. Vertrekkend wethouder Koedoot was erg teleurgesteld dat de Stichting in zo’n laat stadium met bezwaren kwam en niet eerder de dialoog gezocht had. Dat is grappig, omdat de bezwaren binnen de wettelijke termijnen zijn ingediend en juist Koedoot afwijkt van procedures en afspraken. Stichting ROHM: “Het plan is strijdig met het door de Raad op 19 april 2016 vastgestelde ‘Visie Woudrichemse Waterkant en de wethouder geeft geen antwoord op WOB verzoeken.”
Raad van State
De stichting ROHM wil alleen om de tafel als ook de andere indieners van zienswijzen betrokken worden. “We denken dat de gemeenteraad het College steunt en stappen dan naar de Raad van State.” Progressief Altena is de enige partij die zich verzet tegen het plan. “De mogelijkheden om deze unieke locatie met elkaar beter te maken worden niet benut. Het idee is dat dit plan er snel doorheen moet worden gedrukt. Alle bestaande kaders moeten daar volgens alle andere partijen voor wijken. Dat is politiek oude stijl, die de kloof tussen politiek en samenleving vergroot. Wij willen de kracht van Altena juist benutten.”

http://www.progressiefaltena.nl/2018/11/bouwplan-op-t-loev-gaat-voorbij-aan-de-kracht-van-de-samenleving/

Onze dijkwacht oefent zaterdag 10 november (Waterschap Vechtstromen)

Op zaterdag 10 november gaan zo’n 50 vrijwillige dijkwachters van het dijkleger van ons waterschap oefenen in de praktijk. Tussen Coevorden en Hardenberg zullen zij een deel van de dijken langs de Vecht en het Afwateringskanaal controleren alsof het de hoogwater situatie is van 1998.

https://www.vechtstromen.nl/actueel/nieuws/@40405/onze-dijkwacht/

Met de ondertekening vandaag van een samenwerkingsovereenkomst tussen onder meer gemeenten en waterschap, starten de structurele maatregelen tegen de wateroverlast in Meerssen http://bit.ly/2OwrV83 pic.twitter.com/Nvr8Zhdk5S (tweets kranten regionaal)

Met de ondertekening vandaag van een samenwerkingsovereenkomst tussen onder meer gemeenten en waterschap, starten de structurele maatregelen tegen de wateroverlast in Meerssen http://bit.ly/2OwrV83 pic.twitter.com/Nvr8Zhdk5S

https://pbs.twimg.com/media/DrdpbyRXcAA9Ac9.jpg

https://twitter.com/delimburger/status/1060445065200394240

Generaties Oranjes in actie voor het Rode Kruis (Vorsten)

Prinses Margriet en prins Pieter-Christiaan brengen deze week een bezoek aan Haïti. Als erevoorzitter van het Rode Kruis bezoekt prinses Margriet samen met prins Pieter-Christiaan, vicevoorzitter van het Rode Kuis, projecten op het gebied van rampenpreventie.

Aan boord van het Rode Kruis

Margriet heeft zich in de loop der jaren veelvuldig ingezet voor het Rode Kruis. Kort na haar studententijd in de jaren 60 meldt de prinses zich bij de organisatie. ‘Toen ik na mijn studie een jaar vrijwilligerswerk wilde doen, was de keuze snel gemaakt. Ik wilde mij nuttig maken en kennis opdoen. Na enig zoekwerk bleek dat het Rode Kruis dat mogelijk kon maken. Ik deed een opleiding tot Rode Kruis-helpster 1ste klas en liep stages bij het Rode Kruis.’

https://www.vorsten.nl/app/uploads/2018/11/ANP-12988761-1024x689.jpg

Prinses Margriet met haar collega’s op de J. Henry Dunant in 1966.

Als gediplomeerd verpleegster vaart de prinses mee op vakantieschip J. Henry Dunant, vernoemd naar de oprichter van het internationale Rode Kruis. Met het schip houdt het Rode Kruis vaartochten voor mensen die bijzondere zorg nodig hebben. ‘Ik heb voor verschillende vakantieprojecten gewerkt. Maar aan de tochten op het schip de J. Henry Dunant bewaar ik heel speciale herinneringen’, zegt Margriet er later over. ‘Er heerst een heel aparte sfeer. Deze mensen zijn er echt een week uit en genieten daar intens van.’ In de jaren daarna vervult de prinses bestuurlijke functies bij de Nederlandse tak van het Rode Kruis en in de jaren 90 wordt ze voorzitter van de Standing Commission van het Internationale Rode Kruis. Hiervoor reist Margriet de hele wereld over en bezoekt veel probleemgebieden.

https://www.vorsten.nl/app/uploads/2018/11/ANP-948854-1024x999.jpg

Prinses Margriet gaat mee op een dagtocht naar Genève met minder validen.

Haar inzet voor de organisatie zorgt ervoor dat ze in 1984 het Kruis van Verdienste in ontvangst mag nemen, de hoogste onderscheiding die het Rode Kruis toekent aan mensen die zich op bijzondere wijze hebben ingezet. Als dank voor haar betrokkenheid wordt in 2011 het Rode Kruis Prinses Margriet Fonds opgericht. Dit fonds richt zich op een betere voorbereiding van mensen op natuurrampen, een thema waarmee Margriet zich altijd nauw verbonden heeft.

Van Zwitserland naar Nederland

De banden met het Huis van Oranje en het Nederlandse Rode Kruis zijn zo oud als de organisatie zelf. Acht jaar voor de oprichting van het Nederlandse Rode Kruis (1867) heeft de Zwitser Henry Dunant een idealistisch beeld voor ogen: neutrale en menslievende hulp voor wie dat nodig heeft. Met eigen ogen heeft hij in 1859 gezien hoe duizenden gewonden op het slagveld aan hun lot werden overgelaten na de slag bij Solferino, tijdens de Tweede Italiaanse Onafhankelijkheidsoorlog. In Genève richt hij in 1863 het internationale Rode Kruis op, wat hem in 1901 de Nobelprijs voor de Vrede oplevert. Koning Willem III, gecharmeerd van de ideeën van de Zwitserse bankier, besluit vier jaar na de oprichting van de organisatie ook een Nederlandse afdeling in het leven te roepen.

Leven zonder Rode Kruis ondenkbaar

Het willen helpen van mensen zit niet alleen prinses Margriet in het bloed. Koningin Juliana zei ooit maatschappelijk werkster te zijn geworden als het koningschap niet op haar pad was gekomen. Ook zij is bijzonder betrokken en zet zich ruim veertien jaar in voor de organisatie.

Haar sociale en maatschappelijke betrokkenheid is haar onder meer bijgebracht door haar vader. Prins Hendrik is in 1907 zeer onder de indruk van de hulp door het Rode Kruis na de scheepsramp met de veerboot Berlin. Tijdens een storm en een plotselinge vloedgolf breekt het schip op een koude donderdagochtend in tweeën. Aan boord zijn op dat moment 144 opvarenden, waarvan 128 het niet overleven. Een dag later vaart Hendrik met een reddingsboot mee die de laatste overlevenden van het schip gaat halen, en hij helpt mee met het uitdelen van dekens en koffie met cognac. ‘Uwe Hoogheid moet naar beneden gaan, u zult een ziekte oplopen’, waarschuwt zijn adjudant hem, maar de prins weigert. Hij is geïnspireerd door wat hij om zich heen ziet, maar ziet ook dat een betere coördinatie en stevige leiding geen overbodige luxe zouden zijn bij de organisatie.

Een jaar later benoemt koningin Wilhelmina hem tot voorzitter van het hoofdcomité van het Rode Kruis en kan hij daadwerkelijk zijn ideeën vorm gaan geven. Een leven zonder het Rode Kruis kan hij zich sindsdien niet meer voorstellen en de komende 25 jaar zet hij zich met hart en ziel in voor de vereniging. Hij voert reorganisaties uit, leidt vergaderingen en geeft onder meer acte de présence tijdens de pokkenepidemie in Enschede (1913) en de watersnoodrampen in 1916 en 1920.

            Een korte uitleg over de werkzaamheden van het Rode Kruis 

 

Als Hendrik in 1934 onwel wordt op het kantoor van het Rode Kruis, aan de Prinsessegracht in Den Haag, en later overlijdt, geeft de organisatie een in memoriam uit met de tekst: ‘Vijfentwintig jaren lang bijkans dagelijks richtte hij zijn schreden derwaarts, totdat ziek en gebroken de bekende ambulancewagen ook hem zou vervoeren. Met een glimlach en een monter woord voor zijn verslagen medebestuursleden reed hij weg. Z.K.H. de Prins der Nederlanden had van zijn levenstaak afscheid genomen.’ Een levenstaak, dat was inderdaad hoe hij zijn functie beschouwde.

Koningin Juliana tussen vrijwilligers

Na zijn overlijden neemt zijn dochter Juliana het stokje van Hendrik over en zet zij zich met evenveel liefde in, al zijn het moeilijke tijden. De Tweede Wereldoorlog breekt uit en de organisatie lijdt onder de bezetting door de Duitsers. Zo worden Joodse vrijwilligers ontslagen, Joodse bloeddonoren uit het bestand geschrapt en krijgt het Rode Kruis veel kritiek over het gebrek aan opvang van overlevenden na de oorlog. Een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de hulporganisatie.

https://www.vorsten.nl/app/uploads/2018/11/ANP-1854300-1024x782.jpg

Koningin Juliana praat met een patient, aan boord van het schip van het Rode Kruis.

Na de oorlog speelt Juliana een belangrijke rol bij de groei die het Rode Kruis vervolgens doormaakt. De prinses coördineert werkzaamheden en reist stad en land af om bijeenkomsten en demonstraties te bezoeken. Juliana voelt zich sociaal en maatschappelijk zeer betrokken bij het Rode Kruis en de hulpverleners. Ze voelt zich niet beter dan de mensen om haar heen. Tijdens een demonstratie van hulpverleners in Lunteren komt de regen met bakken uit de hemel vallen. Als haar wordt aangeraden om naar binnen te gaan, antwoordt ze: ‘Die mensen worden toch ook nat?’

https://www.vorsten.nl/app/uploads/2018/11/ANP-13859523-664x1024.jpg

Op koninginnedag 1968 geeft het Rode Kruis een demonstratie onder toeziend oog van koningin Juliana.

Zij voelt zich bevoorrecht om werk voor het Rode Kruis te mogen verrichten en zo mensen te kunnen helpen. In haar afscheidsspeech in 1948, als de troonswisseling aanstaande is, laat Juliana weten dat ze het jammer vindt haar functie te moeten neerleggen. ‘Ik heb er buitengewoon goede herinneringen aan, vooral aan de laatste naoorlogse jaren van wederopbouw.’ Na haar aftreden als voorzitter wordt ze benoemd tot beschermvrouwe van het Rode Kruis en blijft in die hoedanigheid betrokken.

Margriet in verpleegstersuniform

Dat haar dochter Margriet in haar voetsporen treedt, maakt haar bijzonder trots. Bij de diploma-uitreiking van de prinses is een glunderende Juliana aanwezig. De betrokkenheid van de Oranjes bij het Rode Kruis stopt niet bij prinses Margriet. Vroeger werd er aan de keukentafel door haar gezin wel eens gelachen om haar verpleegstersuniform, maar de vier zoons kregen wel mee hoe belangrijk het is om er voor elkaar te zijn. Haar derde zoon, prins Pieter-Christiaan, is sinds 2014 vicevoorzitter van het Nederlandse Rode Kruis. Samen met zijn moeder bracht hij in 2011 namens de organisatie een projectbezoek aan Bangladesh en zag wat er met de hulp van het Rode Kruis voor elkaar gebokst kan worden. Maar hoe groot de betrokkenheid van Oranjes ook is geweest en nóg is, de echte eer gaat volgens prinses Margriet naar de mensen ‘in het veld’.

> Lees meer over de royals & het Rode Kruis

https://www.vorsten.nl/app/uploads/2018/11/ANP-51121738-1024x635.jpg

Prins Pieter-Christiaan en burgemeester Pauline Krikke hijsen op de Internationale Rode Kruisdag twee Rode Kruis vlaggen langs de Hofvijver ter ere van het 150-jarig bestaan in 2017.

https://www.vorsten.nl/2018/11/08/generaties-oranjes-in-actie-voor-het-rode-kruis/